Om de Ruiner Toren (Kerknieuws Protestantse Gemeente Ruinen)

Predikant: Ds. G. Naber, tel. 0522-471543
Inloopspreekuur: elke maandagmorgen van 10.30 tot 12.30 uur in de Bron
E-mail: gnaber2@ziggo.nl

Bijstand pastoraat ’t Neie Punt: mevr. A. Vermaas, tel. 0528-351061
Scriba: mevr. C.J. Stekelenburg - Poot, Anserweg 7, tel. 0522-470204

Kosteres: mevr. H. Brasjen, Torenakker 25 tel. 06 -51508695
Diaconie: Hulp/ informatielijn Ds. G. Naber tel. 0522-471543 / email: diaconie@pkn-ruinen.nl
Website: http://www.pkn-ruinen.nl
Facebook: https://www.facebook.com/PknRuinenMariakerk.nl
E-mail: info@pkn-ruinen.nl

Jaargang 34, nr. 5              3 mei 2017
Eerstvolgende nummer: 31 mei 2017

KOPIJ KERKNIEUWS
Kopij voor het eerstvolgende nummer van Om de Ruiner Toren graag inleveren vóór vrijdag19 mei 2017 via info@pkn-ruinen.nl

MEDITATIE
Je hebt mensen die doorgaans heel opgewekt in het leven staan, en je hebt mensen die zwaarmoediger van aard zijn. De “opgewekten” lukt het altijd weer, ergens nog een zonnestraal in het leven te ontwaren. Voor menige “zwaarmoedige” gaat de wereld soms al aan één kleinigheid ten onder. Ze vinden het moeilijker zomaar vrede te hebben met iets ergs dat in hun leven, op hun werk, in contact met vrienden of heel in het algemeen, in het leven van iedereen is gebeurd.
Van de twaalf leerlingen van Jezus is Thomas zo iemand. Toen de andere elf leerlingen hoorden en zagen dat Jezus drie dagen na zijn dood aan het kruis, met Pasen weer opstond uit de dood, juichten zij het blij uit en vertelden ze het gelijk door aan wie het maar wilde horen! Thomas heeft het er allemaal toch wat moeilijker mee (vgl. Johannes 20: 19 vv.)
Na de dood van Jezus aan het kruis, trekt hij zich terug. Als een ziek beest trekt hij zich van iedereen terug en sluit hij zich op in zijn eigen donkere, uitgedoofde stemming. Hij is nog niet klaar voor het nieuwe leven. Terwijl de anderen zich wakker hebben laten kietelen door de nieuw ontstane situatie: door de nieuwe morgen met de overwinning van Christus over de dood, door de nieuwe situatie die op miraculeuze wijze “dag!” tegen hen zegt…, verblijft Thomas liever nog iets langer in het donker, om zijn wonden te likken! Het leven is té erg omgegaan met Jezus, vindt hij, onvergeeflijk! Daar is Thomas nog lang niet klaar mee! Hij is nog lang niet klaar met al de pijn en moeite, de kommer en de smart die dit alles heeft gekost! Thomas heeft nog even geen zin om weer paraat te staan voor de positieve berichten die rondom hem opeens de ronde doen, dat het met Jezus helemaal niet “afgelopen” is. Maar dat het leven verdergaat met Jezus! Dat het hem tot “opgestane Heer” heeft gemaakt, opgestaan uit de misère, tot overwinnaar! Thomas kan nu nog even helemaal niets met de boodschap van "Christus-Koning” beginnen, en met de nieuwe Gestalte van Licht die de opgestane Christus heeft aangenomen, goddelijk glanzend als nooit tevoren. Alsof wat daarvoor gebeurde, nooit is voorgevallen!! Alsof dat nu niet meer ter zake doet! Thomas heeft in dat ongerepte, opgewekte Nieuwe nog helemaal geen zin.
Tot het moment dat de “Opgewekte” zelf ook aan Thomas verschijnt, persoonlijk en direct. Niet zozeer met zijn ongereptheid en nieuwe goddelijke glans en in al zijn herwonnen kracht! Maar met zijn… wonden!! Thomas wordt in zijn hart bewogen, niet door al het bombastische dat de Opgestane siert, maar op het moment dat Christus hem zijn wonden laat zien!
Christus laat aan Thomas zien, dat hij, als de opgestane Heer zijn wonden niet heeft uitgewist, maar dat hij ze heeft omgezet in iets goeds. Dat hij zijn moeilijke verleden niet heeft uitgegumd, maar dat hij zich er in zekere zin mee heeft verzoend. Wat geweest is, wordt door Christus als de opgestane Heer niet ongedaan gemaakt, maar het wordt, hoe moeilijk ook, aanvaard en zo in zekere zin genezen.
Pas op het moment dat tot de zwaarmoedige, verbolgen Thomas doordringt dat de wonden die het leven slaat, door de opgestane Christus niet worden weggeschoven, maar juist voor de dag! worden gehaald, geeft Thomas zich gewonnen. Pas als hij bij Christus ziet, hoe deze met zijn overwinning niet afzijdig, maar juist te midden van alle gebrokenheid en pijn van het leven wil blijven staan, wordt hij bekeerd. Pas dan durft ook Thomas uit zijn schulp te kruipen en voorzichtig opgewekt “voor de dag” te komen!
Waar help je iemand het beste mee die naar zwaarmoedigheid neigt? Allereerst met het uiterst serieus nemen van dat wat hem deert, met compassie. En daarna, door hem te laten zien, hoe jij je eigen (zelfde soort) wonden hebt weten om te buigen in iets goeds, tot iets wat aanvaardbaar is, tot iets waar je tot op zekere hoogte vrede mee kunt hebben. De littekens zullen altijd zichtbaar blijven. Maar als je dan, met alles waar je mee zit in het leven, een goddelijke Naaste ontmoet die op dezelfde manier als jij gewond is geraakt, maar in wiens gelaat je ook nog de zon kunt zien opgaan, dan durf ook jij weer makkelijker nieuw “voor de dag” te komen en er mee te leren leven.
Met een hartelijke groet, ds. Georg Naber

VANUIT DE PASTORIE
“Wacht op het wonder – zoals de tuinman op de lente” – deze zin van de schrijver Antoine de Saint-Exupéry vind ik heel goed passen bij Pasen en deze tijd van het jaar, het voorjaar. Wonderen kun je niet verrichten. Je kunt ze niet najagen. En niet bespoedigen. Ze gebeuren gewoon als zij het willen, op hun eigen tijd, en op hun eigen manier. En ze hebben vaak het karakter van planten die eerst wat tijd, zorg en aandacht nodig hebben om te kunnen rijpen! Alleen wie enig geduld heeft en wie kan wachten, zal ooit de wonderbaarlijke vruchten van het leven kunnen plukken. - Vrij naar een gedachte van de benedictijner-monnik Anselm Grün, in zijn “Boek van de Levenskunst”.
Met een hartelijke groet, ds. Georg Naber

Hiddensee-boom gepland
Zaterdagochtend 8 april j.l. werd vlak bij de Mariakerk de eikenboom gepland die onze gemeente eerder van de partnergemeente Hiddensee cadeau had gekregen, als “teken van blijvende verbondenheid met elkaar”.

Bij de diensten
Zondag 30 april – 10.00 uur – Mariakerk
Iets afwijkend van het leesrooster lezen wij vanmorgen Johannes 21: 1-14, over de derde verschijning van Jezus als de Opgestane aan zijn leerlingen. Wij kunnen er veel van leren, welkom!

Zondag 7 mei – 10.00 uur - Mariakerk

Een bijzondere dienst gaan wij zondag 7 mei vieren. Want de samenzang wordt niet begeleid door het orgel, maar door een groot “Posaunenchor” uit het naburige buitenland, een dertigtal musici met koperblaasinstrumenten uit het Duitse Nordhorn! De muziek en samenzang is 7 mei vast ook op de Brink nog te horen, heel hartelijk welkom! Thema van de dienst is: “De Heer is mijn herder!”

Zondag 14 mei – 10.00 uur - Mariakerk
Gastvoorganger ds. Gerard Solinger uit Koekange gaat in de dienst en de verkondiging voor. Wij laten ons verrassen door wat hij ons van Hogerhand te zeggen heeft.

Zaterdag 20 mei – 18.30 uur – ‘t Neie Punt
De maandelijkse viering in het nieuwe dorpshuis, speciaal voor de ouderen die er omheen wonen. Welkom!

Zondag 21 mei – 10.00 uur - Mariakerk
We lezen uit Johannes 16: 20-30. Jezus heeft het over ons leven als de geboorte van een kind. Zo’n geboorte zelf is niet altijd even makkelijk en een pijnlijk gebeuren, maar de vreugde na de geboorte van het kind is doorgaans groot en overweldigend. Jezus roept ons op om onder deze condities toekomstgericht te leven en te bidden.

Zondag 28 mei – 10.00 uur - Mariakerk
In deze dienst wordt Jamie gedoopt. Jamie Theodoor is een broertje van Feline en kind van Paul en Marije Effing. Zij wonen op het adres Westerstraat 51. Als gemeente staan wij graag om hen heen, om het grote “Ja!” dat God over Jamie uitspreekt, samen met hen te vieren.

Zondag 4 juni – 10.00 uur - Mariakerk
We vieren met elkaar het grote feest van de uitstorting van de heilige Geest van God. Het kerkkoor gaat ons feestelijk voor bij het zingen. Welkom!

Zondagsschool
Zoals vele voorgaande jaren genoten de kinderen op paaszondag van een heerlijk paasontbijt.We hebben gezongen, naar het paasverhaal geluisterd en gezellig samen ontbeten.
Er bleef zelfs nog tijd over om lekkere paaseitjes in de pastorietuin te zoeken. Het was weer een gezellige ochtend.
Leiding zondagsschool

Zusterkring
Woensdag 17 mei: busreis. Vaartocht over de Linge langs de bloeiende boomgaarden in de Betuwe en daarna per touringcar rondrit met de boswachter over de Veluwe.
Vertrek vanaf de Brink om 7.45 uur. Thuiskomst rond 18.30 uur.
Woensdag 7 juni naar het antiekmuseum in Havelte. Vertrek met auto’s vanaf de Brink om 14.30 uur.

In Memoriam: Hendrik Wubbertus Horlings
* 03-04-1950 † 18-04-2017
Op dinsdagmorgen 18 april j.l., de dinsdag na Pasen, overleed Henk Horlings, in de leeftijd van zevenenzestig jaar. Henk werd in 1950 aan de Brink in Ruinen geboren. Aan de Brink is hij ook opgegroeid en heeft hij al de jaren van zijn leven gewoond. Het was het derde en jongste kind van de familie, de enige zoon. In 1974 trouwde hij met Anda Horlings-Kamp, met wie hij negenendertig jaar getrouwd is geweest. Ze werden de trotse ouders van twee zoons: Bertil en Jos. Samen met Anda nam Henk het pompstation en het garage- en taxibedrijf van zijn vader over, een bedrijf dat niet alleen overdag zijn inzet vergde, maar ook vaak ’s avonds en ’s nachts en in het weekend. Binnen het grote spectrum aan werkzaamheden in het bedrijf lag zijn passie vooral bij de in- en verkoop van tweedehands auto’s. Daarnaast lag zijn hart bij de motorsport. Henk had thuis een Ducati staan en was ook lid van de Ducati Club Nederland. Hij vond het prachtig, evenementen als de TT van Assen te bezoeken of trektochten te ondernemen met de MC’80 uit Ruinen. Een andere passie van Henk was het zingen bij De Geuzingers uit Ruinen. Elke vrijdagavond bezocht hij trouw de repetities van dit koor, en op de donderdagavonden ging hij biljarten. Een moeilijke tijd brak voor Henk aan toen zijn vrouw Anda ziek werd en in 2014 – ook op de dinsdag na Pasen! - overleed. In augustus 2016 werd hij zelf ziek. Twee jaar vocht hij dapper voor zijn gezondheid, maar uiteindelijk moest hij zichzelf en zijn leven toch uit handen geven. In een volle Mariakerk stonden wij tijdens de afscheidsdienst stil bij woorden van de bijbelse filosoof Prediker. Hij roept ons mensen allereerst op, in alle vergankelijkheid van het leven te blijven genieten van alle goede dingen des levens, zo lang dat maar mogelijk is. Daarnaast verkondigt hij ons dat God, de Schepper van ons bestaan, ook betrokken blijft op wie van ons mensen heen is gegaan. God “haalt wat voorbij is altijd weer terug.” (Pred. 3: 15) Moge de Schepper en Herschepper van ons leven in de komende tijd Bertil & Rolien, met Ine en Aniek, en Jos & Jessica, met Hugo en Emma, en de zussen van Henk, met de verdere familie, nabij zijn met zijn troost en kracht en zegen.

“Zoek de kleine dingen die in het leven vreugde en voldoening geven.”
Confucius

Redactie Om de Ruiner Toren



Jaargang 34, nr. 4             5 april 2017
Eerstvolgende nummer: 3 mei 2017

KOPIJ KERKNIEUWS
Kopij voot het volgende nummer van Om de Ruiner Toren graag inleveren vóór vrijdag21 april 2017, via info@pkn-ruinen.nl

Een weekend op Hiddensee
Twee weken geleden, in het weekend van 19 maart bracht een achttal Ruiners een bezoek aan het Oostzee-eiland Hiddensee. In een ochtenddienst in de “Inselkirche” werd op een mooie, plechtige, ceremoniële wijze gestalte gegeven aan de afronding van het officiële partner-contact dat wij in Ruinen als kerk achtentwintig jaar met Hiddensee onderhielden.

Als “afscheidscadeau” overhandigden wij hen een grote “Kei van Ruinen”, waarmee wij onze dank kenbaar maakten voor het fijne contact dat wij al de jaren met hen hebben mogen hebben. Daarnaast gaven wij zakjes zaad met “Vergeet Mij Nietjes” cadeau. De Hiddensee-ers overhandigeden ons als cadeau een “boom vol van toekomst”: een boom die nog kan groeien en in de toekomst vele vruchten kan brengen! Ook al loopt het officiële contact dan ten einde, er is en blijft veel, bijvoorbeeld aan herinneringen, maar ook aan vele dierbare persoonlijke contacten die nog lang zullen blijven bestaan en wie weet weer opnieuw uit kunnen groeien tot iets groots. Misschien dat over enige tijd ook een delegatie uit Hiddensee naar Ruinen komt, om in de Mariakerk officieel afscheid te nemen en de contacten op frisse en andere wijze nieuw vorm te geven. Met een hartelijke groet, ds. G. Naber

Bij de diensten
De Stille Week voor Pasen
Met zondag Palmpasen, dit jaar op zondag 9 april, begint de Stille Week van Pasen. Een week met een aantal extra kerkvieringen. Tijdens deze vieringen staan wij stil bij de laatste week die de aardse Christus tweeduizend jaar geleden heeft ondergaan. Door stil te staan bij diens gang naar het kruis, ondergaan wij wat hier aan de orde is, op zachte liturgisch-rituele wijze ook zelf. Samen met hem ondergaan wij de uiterste diepten van het leven, tot op Golgotha, enherbeleven wij samen met hem ook al vast stukjes van zijn mooiste opstandings- en overwinningsmomenten, met Pasen. Onderweg ondervinden wij de gemeenschap met elkaar, bij het vieren van de gemeenschap van brood & wijn op Witte Donderdag en bij het uitdelen van lichtjes van Nieuw Leven op Stille Zaterdag.
Wees welkom in de Mariakerk in de week voor Pasen, en met Pasen zelf! Hier al vast een overzicht van de vieringen in de komende maand. Wij beginnen met een compact overzicht van de week voor Pasen:

Zondag 9 april – 10.00 uur - Mariakerk
Palmzondag. Wij beginnen aan de Stille Week voor Pasen. Gastvoorganger is onze dorpsgenote ds. Sienny Wiersma-Smelt.
Woensdag 12 april – 18.30 uur – ’t Neie Punt
Wij vieren het heilig Avondmaal met elkaar, in de grote zaal van ’t Neie Punt.
Witte Donderdag 13 april – 19.30 uur - Mariakerk
Wij vieren het heilig Avondmaal met elkaar, in de Mariakerk, zittend in een grote kring, zoals Jezus dat vroeger met zijn leerlingen ook heeft gedaan.
Goede Vrijdag 14 april – 19.30 uur – Mariakerk
Wij lezen het lijdensverhaal van Christus volgens het evangelie naar Matteüs, gevolgd door het Beklaag Gods, een tekst uit de oud-kerkelijke traditie die de rouw van God om de dood van zijn Zoon verbeeldt. De dienst eindigt abrupt, in de volkomen leegte van de dood. Met medewerking van het kerkkoor.
Stille Zaterdag 15 april – 21.30 uur - Mariakerk
Wij trekken in een “nachtdienst” vanuit de donkere leegte van de dood, heen naar het nieuwe Licht van de opstanding. Wij verwelkomen de nieuwe Paaskaars in onze kerk en delen haar licht aan elkaar uit. En wie wil kan doen aan de rituele vernieuwing van de eigen doop. Welkom!
Zondag 16 april: Eerste Paasdag – 10.00 uur - Mariakerk
Op Paasochtend proclameren wij de overwinning van Christus op de dood en zonnen wij ons in het licht en de vreugde van Nieuw Leven! Het kerkkoor gaat ons daarbij voor in de lofzang.

Zondag 23 april – 10.00 uur - Mariakerk
Hoe wordt de opstanding van Pasen werkelijkheid ook in ons leven? We lezen het verhaal van de “ongelovige” (zegt de traditie, maar laten we liever zeggen), de “sceptische” Thomas, zoals het staat in Joh. 20: 19-31.

Zondag 30 april – 10.00 uur – Mariakerk
Iets afwijkend van het leesrooster lezen wij vanmorgen Johannes 21: 1-14, over de derde verschijning van Jezus als de Opgestane aan zijn leerlingen. Wij kunnen er veel van leren, welkom!

Zondag 7 mei – 10.00 uur - Mariakerk
Een bijzondere dienst. Want de samenzang wordt deze keer niet begeleid door het orgel, maar door een heus “Posaunenchor” uit het naburige buitenland, een dertigtal musici met koperblaasinstrumenten uit het het Duitse Nordhorn! De muziek en samenzang is vast ook op de Brink nog te horen, welkom! “De Heer is mijn herder!” is het thema van de dienst.

Dienst doen in Irak?!
Kom ook naar de Open Gespreksavond op Maandag 10 april
Op dit moment doen militairen uit Nederland dienst in Irak. In de buurt van Mosul ondersteunen ze Iraakse en Koerdische gevechtstroepen die het opnemen tegen IS(IS), met training en advies. Onze dorpsgenoot Wiebe Arts, humanistisch geestelijk verzorger onder militairen, is net terug van een maandenlang verblijf in Irak. Op maandagavond 10 april is hij te gast bij onze Gespreksgroep die elke tweede maandag van de maand bij elkaar komt in De Bron, Kloosterstraat 4. De avond begint om 20.00 uur en staat open voor iedereen. Wiebe Arts zal iets vertellen over zijn werkzaamheden als geestelijk verzorger, maar ook uitleggen hoe de situatie daar in Irak op dit moment is en welke rol religies bij alles spelen. Hartelijk welkom! De avond is gratis, voor de koffie wordt een vergoeding gevraagd!

In Memoriam: Hendrik Strijker
*16 december 1923 † 02 februari 2017
Op donderdag 2 februari overleed Hendrik Strijker, in de leeftijd van drieënnegentig jaar. Hendrik Strijker werd in 1923 in Ruinen geboren en heeft er heel zijn leven gewoond. Bij de locaties waar hij heeft gewoond, hoorden onder andere het Pasmanshuus (dat toen nog niet zo heette) en het adres op de Harm Smeengestraat waar tegenwoordig Visio is gevestigd.
In 1951 trouwde hij met Arendje Benning met wie hij bijna tweeënzestig jaar getrouwd is geweest. Zij werden de trotse ouders van vier jongens: Henk, Klaas, Bert en Roel.
Het grootste gedeelte van zijn leven woonde hij samen met zijn vrouw en kinderen op de boerderij “aan de Broekens”, net buiten het dorp.
Zwaar werd zijn leven beproefd toen hij moest meemaken dat in 1973 zijn zoon Klaas verongelukte, vlak bij huis, nog maar negentien jaar oud. Twintig jaar later verongelukte zijn andere zoon Roel. En bijna vier jaar geleden zijn vrouw Arendje, ook bij een verkeersongeluk. Hendrik Strijker was er de mens niet na om het er veel over te hebben. Hij wilde niemand met zijn aanvechting lastig vallen. Alle zeilen bijzettend, pakte hij liever in zijn eentje telkens het leven weer op. Hij vond daarbij troost in het drukke werkzame leven op zijn boerderij en tijdens het fietsen en toeren in de auto met zijn vrouw Arendje door de mooie, weidse, Drentse natuur. Ook de intense aandacht die hij van zijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen kreeg, deden hem goed. Ze hielpen hem weer te levenen van het leven te genieten.
In de afscheidsdienst van maandag 6 februari stonden wij stil bij het beeld van het zaad, dat de apostel Paulus gebruikt. Het menselijk lot is als het zaad in de natuur. Wij mensen zijn eindig, gaan sterven en worden in de aarde gelegd. Maar niet anders dan met de bedoeling om vervolgens ook weer nieuw op te mogen komen en verder te mogen leven, mooier en grootser dan ooit tevoren, in een ander, nieuw bestaan.

In Memoriam: Johanna Draijer-Kuijer
* 31 augustus 1914 † 11 februari 2017
Op zaterdag 11 februari overleed Johanna Draijer-Kuijer, op de gezegende leeftijd van honderdentwee jaar. Anna Kuijer werd in 1914 in Ambt Ommen geboren, als oudste in een gezin met zes kinderen. De eerste helft van haar leven ging zij ongetrouwd door het leven. “Het is er gewoon nooit van gekomen”, zei ze, als je haar hiernaar vroeg. Ze voerde een actief leven, voelde zich thuis verbonden met haar ouders, en nam ook graag deel aan het verenigingsleven. Op achtenveertig-jarige leeftijd, in 1963, sloeg de vonk alsnog over en trouwde ze met Jacob Draijer. Ze hadden het fijn samen. Bijna vijfenveertig jaar zijn ze met elkaar getrouwd geweest.
Anna Draijer was een opgewekte, blijmoedige vrouw die ook van de kleine dingen des leven kon genieten. Ze hield veel van bloemen en van de natuur, en van de toewijding die je als mensen voor elkaar kunt hebben. Tot aan het einde van haar leven bleef ze belangstelling houden voor iedereen en genoot ze zeer van de bezoeken die ze kreeg.
Een groot deel van haar leven heeft Anna Draijer gewoond in Dedemsvaart (nog met haar ouders) en in Rheezerveen en Ommen (samen met haar man). Drie jaar geleden kwam ze in woonzorglocatie “De Berkenhof” in Ansen te wonen. Zij kon er goed wennen, was erg dankbaar voor de hartverwarmende hulp die ze er ontving van het personeel en de vrijwilligers, en voor de steun die zij ook al eerder, in al de jaren had mogen ervaren van haar familie, de neven en nichten. Op zaterdag 11 februari j.l. overleed ze. Enkele dagen later, op donderdag 16 februari, hielden wij in het Hervormd Centrum in Ommen een Dankdienst voor haar leven en vertrouwden wij haar bestaan en sterven toe aan haar Schepper, met woorden van Psalm 23: “De Heer is mijn Herder,” en Psalm 121: ”De Here zal je uitgaan en je ingaan bewaren, van nu aan tot in eeuwigheid.”

Op 12 februari 2017 is overleden Harmina Strijker-Bork, sinds 16 september 1986 weduwe van Roelof Strijker. Zij werd geboren in Pesse en woonde aan de Mr.Harm Smeengestraat, de Schapenstreek, de Esweg en ’t Neie Punt waar ze op 89 jarige leeftijd is overleden.
We wensen de familie kracht en sterkte toe voor de tijd die komt.

Gerda van den Berg-Vos
*14 mei 1923 † 22 februari 2017
Op woensdag 22 februari overleed Gerda van den Berg-Vos, op de leeftijd van drieënnegentig jaar. Gerda van den Berg werd als Gerda Vos in Sassenheim in Zuid-Holland geboren, als jongste dochter in een gezellig groot gezin met dertien kinderen. Vervolgens heeft zij gedurende haar leven in tal van plaatsen in het land gewoond, waaronder Vijfhuizen (bij de Haarlemmermeer), Ketelhaven, Best (bij Eindhoven), Noordwijkerhout en Noordwijk. Bijna zestig jaar is zij getrouwd geweest met Pieter van den Berg. Ze werden de ouders van drie kinderen: Pauline, Dineke (die vroeg overleed) en Cees. Kort na het overlijden van haar man, kwam zij, iets meer dan tien jaar geleden, bij ons in Ruinen te wonen. Zij kon er, ook als tachtigjarige, goed wennen, knoopte tal van nieuwe contacten aan, en onderhield vele oude. Qua karakter was Gerda van den Berg een blijmoedige vrouw met pit en humor die het grootste deel van haar leven heeft gewijd aan haar liefde en zorg voor de mensen om zich heen. Op tal van manieren heeft ze zich altijd gedurende haar leven, binnen en buiten de kerk, als vrijwilliger ingezet voor een ander. Ook maakte zij, waar zij ook woonde, altijd met veel plezier deel uit van het kerkkoor. Ze genoot van de melodieën en teksten die ze zong. Dat zij, als vrouw die makkelijk contacten legde, met haar vriendelijkheid en opgewektheid altijd veel over had voor een ander, werd in de loop van de jaren tot een echt “handelsmerk” van haar. Het maakte haar tot de unieke vrouw die zij is geweest, die velen dierbaar is geworden.
Op maandag 27 februari legden wij haar leven terug in de handen van haar Schepper, met woorden van Psalm 23: “De Heer is mijn herder”, en Openbaring 21: “Zie ik maak alles nieuw”.

In Memoriam Dina Luten-Brinkman
* 5 maart 1931 † 1 maart 2017
Zij is geboren in Vinkenbuurt, een kleine gemeenschap onder de rook van Ommen. Zij groeide er op in de rust en de vrije natuur. Ze bleef haar hele leven een natuurmens. Op school kon ze goed meekomen, maar daarna moest ze thuis helpen op de boerderij en na haar huwelijk met Aaldert Luten zette ze zich samen met hem in voor hun boerenbedrijf aan de Fluitenbergseweg. Het was hard werken, maar ze deed al het werk dat gedaan moest worden. Ondertussen werden er vier kinderen geboren: Albert, Dirkje, Jan en Arie.
Door de mechanisering maakte ze grote veranderingen mee, maar toen de tijd van de melktank aanbrak en er grote investeringen moesten worden gedaan om de boerderij rendabel voort te zetten, besloten ze te stoppen met het boerenleven.
Ze verhuisden naar de Bouwschoppenkamp in Ruinen, toen naar Hoogeveen en daarna keerden ze terug naar Ruinen naar de Zwederaweg, waar Aaldert in 2004 overleed.
Hoewel ze het heerlijk vond om in de tuin te werken, werd deze toch te groot voor haar, daarom ging ze kleiner wonen en koos ze voor het huis aan de Torenakker nr.11.
Na enkele jaren ging ze samenwonen met Hiltjo de Groot en bloeide er een nieuwe liefde in hun beider leven.
Ze mocht graag een kaartspelletje spelen, was jarenlang lid van de Zusterkring.
Ze was zorgzaam, creatief, proper en schoon. Ze was bescheiden en zachtmoedig, maar wel vastberaden en sterk.
De laatste jaren waren zwaar. Uiteindelijk moest ze haar leven loslaten.Met al haar levenslust en wilskracht heeft ze deze strijd niet kunnen winnen. Op 1 maart 2017 is ze ingeslapen en van ons heengegaan. De afscheidsdienst was op 6 maart in De Bron, waarna de begrafenis heeft plaatsgevonden op de begraafplaats in Ruinen.
We houden haar in dierbare herinnering en wensen de kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen en Hiltjo steun en nabijheid toe van God en mensen om dit verlies een plaats te geven in hun hart. ds.G.Wiersma-Smelt

In Memoriam Jentje Schiphorst
*19 september 1929 † 10 maart 2017
Op vrijdag 10 maart overleed Jentje Schiphorst, op de leeftijd van zevenentachtig jaar. Jentje Schiphorst werd in 1929 in Ruinen geboren, op het adres Bos 5. Hier groeide ze ook op en verzorgde ze als volwassene, samen met haar zus Annigje, vele jaren de ouderlijke boerderij. Na het overlijden van haar ouders en zus woonde ze jarenlang aan de Esweg. Uiteindelijk kwam zij in een van de woningen aan de Jan Wierengaweg, rondom ’t Neie Punt te wonen.
Jent Schiphorst is in haar leven altijd een actieve vrouw geweest en gebleven. Naast op de boerderij van haar ouders en de vele “werkhuizen” die ze na afronding van haar schooltijd verzorgde, werd zij al vroeg actief lid van het zangkoor Kunst naar Kracht. Ze is er ook voorzitster van geweest! De meeste mensen van Ruinen kenden haar als leidster van de Zondagsschool. Tientallen jaren heeft zij dit kerkelijke dienstwerk verricht. Hele generaties Ruiners hebben van haar les genoten.
Jent Schiphorst is nooit getrouwd geweest, maar eenzaam hoefde ze zich niet te voelen. Tot op hoge leeftijd onderhield zij tal van contacten in heel Ruinen en omgeving. Ze leefde zeer mee met het wel-en-wee van anderen en was ook een trouwe kerkganger. In haar verliezen wij een bijzonder mens die heel veel voor Ruinen en voor ons als kerk heeft betekend.
Op woensdag 15 maart j.l. vertrouwden wij haar leven en sterven toe aan haar goddelijke Schepper, in een dankdienst-voor-haar-leven in de Mariakerk aan de Brink te Ruinen. We lazen haar lievelingspsalm, Psalm 23, en de woorden die bij dit psalmlied horen: “De Heer is mijn Herder, mijn ontbreekt niets … Geluk en genade volgen mij alle dagen van mijn leven, en ik zal verblijven in het huis van de Heer tot in lengte van dagen.”

Zondagsschool: Op 10 maart 2017 is Jent Schiphorst overleden.
Ze heeft 50 jaar de zondagsschool geleid en is altijd zeer betrokken gebleven bij het zondagsschoolwerk.
Met bijzondere diensten, zoals de oogstdienst, het kerstfeest en het paasontbijt was ze bijna tot het laatst toe aanwezig.
Haar passie was zingen, veel mensen in Ruinen zullen onderstaand lied van haar geleerd hebben:

Kind'ren van één Vader,
Reikt elkaar de hand,
Waar wij mogen wonen,
In wat stad of land,
Hoe wij mogen spreken
In wat tong of taal
Kind'ren van één Vader
Zijn wij allemaal.

De zondagsschoolleiding

In Memoriam Roelof Dekker
* 24 november 1931 † 14 maart 2017
Roelof is geboren op de boerderij in Echten en was de zoon van Hilbert Dekker en Hendrikje Boverhof. Het gezin telde zeven kinderen: drie jongens en vier meisjes. Hij groeide op in de vrije natuur rondom de boerderij.
Na de lagere school ging hij eerst naar de lagere landbouwschool in Zuidwolde en daarna naar de landbouw winterschool in Meppel. Hij werkte mee thuis op de boerderij en met veel plezier hielp hij ook anderen met het boerenwerk. Hij had belangstelling voor trekkers en machines en volgde daarvoor ook cursussen in de landbouwmechanisatie.
In de militaire dienst bouwde hij hechte vriendschappen op die altijd bleven bestaan. En tijdens de watersnoodramp in Zeeland werd hij ingezet bij het stapelen van zandzakken en het redden van mensen, wat een zeer bijzondere ervaring was.
In 1955 trouwde hij met Femmie Luning. Er werden zes kinderen geboren: Ginie, Bert, Evert, Henk, Jan en Femmie. Na verschillende verhuizingen werd Oldenhave nr.12 het woonadres.Hij was zorgzaam en zeer betrokken bij het wel en wee van zijn kinderen en later ook van zijn kleinkinderen. Hij leerde hen: je moet positief in de samenleving staan, samenwerken met anderen, maar ook weerbaar en zelfredzaam zijn.Hij was boer in hart en nieren en volgde nauwkeurig de ontwikkelingen in het boerenbedrijf. Ook in het maatschappelijk en kerkelijk leven leverde hij zijn aandeel.
De laatste jaren legde hij zich vooral toe op de moestuin. Hij was een natuurmens. Zijn grote liefde voor de natuur bracht hij over op de kinderen en de kleinkinderen. Hij had oog voor de wonderen die in de natuur gebeurden en die schreef hij op in zijn notitieboekje en zijn agenda. Ook noteerde hij daarin zaken over de boerderij, de tuin en de familiegebeurtenissen. Hij was een man van dingen vastleggen.
Hij was een markant mens, soms eerst even afstand nemen, maar dan toch vriendelijk en belangstellend, soms hard voor zichzelf en anderen, maar hij had een groot hart van goud.
Heel onverwacht is hij van ons heengegaan. Tijdens de revalidatieperiode in Reggersoord is hij overleden.
Met velen hebben wij afscheid van hem genomen in crematorium ‘Reestborgh’ in Meppel.
Femmie, de kinderen en de kleinkinderen zullen hem zeer missen. We wensen hen troost en steun toe van God en mensen om het verdriet een plaats te geven in hun leven.
ds.G.Wiersma-Smelt

In Memoriam Helena Alida Theodora Christina Meinesz-Gastelaars
*17 juli 1926 †20 maart 2017
Op maandag 20 maart overleed Helena Alida Theodora Christina Meinesz-Gastelaars, op de leeftijd van negentig jaar. Lenie Meinesz werd in 1926 als Helena Alida Theodora Christina Gastelaars in Nederland geboren. Op haar twaalfde overleed haar vader. Haar moeder, haar broer en zij verhuisden naar Indië, waar zij twee jaar lang een gelukkige kinder- en jeugdtijd heeft gekend. In 1940 kwam het gezin weer terug naar Nederland, net op het moment dat Rotterdam werd gebombardeerd, waar haar moeder ging hertrouwen. Na de oorlog vond Lenie Gastelaars werk in het chique luxe Hotel Des Indes in Den Haag. Daar leerde ze Wim van Gogh kennen met wie ze trouwde en samen eerst een slagerij in Haarlem overnam, daarna, toen dit geen succes bleek te zijn, in Oosterbeek in een hotel van familie werk vond, en uiteindelijk een broodjeszaak in Den Haag opende. Zij werden de ouders van dochter Leny. Na het overlijden van Wim van Gogh werd Hans Meinesz uit Den Haag haar levenspartner. Achtendertig jaar zijn zij met elkaar getrouwd geweest, lief en leed delende. In het jaar 2000 kwamen Hans en zij in Echten te wonen, aan de Oshaarseweg, samen met dochter Leny en schoonzoon Jan. Hier heeft Lenie Meinesz nog een aantal gelukkige jaren gekend, alhoewel het overlijden van haar dochter Leny in 2004 en het overlijden van haar man Hans in 2010, het leven er niet makkelijker op maakte. Maar als geen ander had zij inmiddels in het leven geleerd, boven elke situatie waarin ze leefde, uit te stijgen, zich altijd iets van eigenwaarde te bewaren en moedig toch weer de toekomst tegemoet te treden. Zij probeerde de gouden momenten in haar leven vast te pakken en volop te genieten van de vele kleine mooie dingen van alledag. In de afscheidsdienst op zaterdag 25 maart legden wij haar leven terug in de handen van haar hemelse Schepper en Herschepper, met woorden uit het Bijbelboek Prediker: “Geniet op alle dagen van je leven…, (want) het bestaan is leeg en vluchtig… Doe wat je hand te doen vindt, doe het met volle inzet, want er zijn geen daden… meer in het dodenrijk.” (hoofstuk 9) Zo legden wij een verband tussen haar manier van leven en het Bijbelse boodschap, voor het leven van alledag.

KERKRENTMEESTERS
Kerkbalans 2017:Tot nu toe zijn de toezeggingen voor de Kerkbalans 2017 € 60.000,= dat is helaas minder dan het vorige jaar maar toch zijn wij tevreden dat wij dit bedrag kunnen verwachten.

ZUSTERKRING
Op maandag 24 april sluiten we het seizoen officieel af met een cabaretmiddag in De Bron. Aanvang 14.00 uur.

TEN SLOTTE
“Zoek geen grote woorden als een klein gebaar volstaat.”
Paul Arden

Redactie Om de Ruiner Toren

Dutch Afrikaans Arabic English German Turkish
Zaterdag 20 mei 2017 Natuurwandeling en Concert ➜➜